Środki do obróbki nylonu to dodatki chemiczne stosowane w celu poprawy przyczepności pomiędzy powierzchnią nylonu (PA) i jego modyfikowanych materiałów (takich jak nylon z włóknem szklanym, nylon z włóknem węglowym itp.) a farbą, tuszem, klejami lub warstwami galwanizacji próżniowej. Rozwiązują problemy, takie jak słaba przyczepność powłoki i łuszczenie się farby spowodowane niską energią powierzchniową i wysoką krystalicznością materiałów nylonowych, aktywując powierzchnię nylonu, zwiększając polaryzację i zakłócając układ molekularny.
Ich podstawową funkcją jest poprawa zwilżalności, przyczepności i odporności nylonu na warunki atmosferyczne poprzez chemiczną lub fizyczną zmianę jego właściwości powierzchniowych. Środki do obróbki nylonu zazwyczaj zawierają silanowe środki sprzęgające, środki powierzchniowo czynne, rozpuszczalniki itp., skutecznie rozwiązując trudności związane z wiązaniem spowodowane niską energią powierzchniową materiałów nylonowych.
Środki do obróbki nylonu są szeroko stosowane w częściach samochodowych, elektronice, materiałach opakowaniowych, włóknach tekstylnych i innych dziedzinach. Na przykład w przemyśle motoryzacyjnym środki do obróbki nylonu stosuje się do obróbki nylonowych kół zębatych, łożysk i innych komponentów w celu poprawy ich przyczepności do części metalowych; w przemyśle elektronicznym stosuje się je do obróbki nylonowych obudów lub materiałów izolacyjnych w celu zapewnienia niezawodnej przyczepności do płytek drukowanych lub innych komponentów.
